

تومور مارکرها (Tumor Markers) موادی زیستی هستند که یا مستقیماً توسط سلولهای سرطانی تولید میشوند یا در پاسخ بدن به وجود تومورهای بدخیم افزایش مییابند. این مواد میتوانند شامل پروتئینها، آنتیژنها، هورمونها یا آنزیمهایی باشند که اندازهگیری آنها در خون، ادرار یا بافتهای بدن امکانپذیر است.
آزمایش تومور مارکر در خون یکی از ابزارهای مهم پزشکی مدرن برای کمک به تشخیص سرطان، بررسی پاسخ به درمان، ارزیابی پیشآگهی و تشخیص عود بیماری به شمار میرود. با این حال، تومور مارکرها بهتنهایی تشخیصدهنده قطعی سرطان نیستند و همواره باید در کنار سایر روشهای تشخیصی تفسیر شوند.
آزمایشهای تومور مارکر مجموعهای از تستهای آزمایشگاهی هستند که با اندازهگیری سطح مواد خاص در خون انجام میشوند. این آزمایشها معمولاً از طریق نمونهگیری ساده خون و با استفاده از روشهای دقیق ایمونولوژیک انجام میگیرند.
نکته بسیار مهم این است که آزمایش تومور مارکر بیشتر نقش تکمیلی دارد و بهتنهایی برای تشخیص سرطان کافی نیست. ارزش واقعی این آزمایشها زمانی مشخص میشود که در کنار معاینه بالینی، تصویربرداری و نتایج پاتولوژی استفاده شوند.

کاربردهای اصلی آزمایش تومور مارکر شامل موارد زیر است:
• کمک به تشخیص سرطان در کنار سایر روشها
• بررسی میزان پاسخ بیمار به درمانهای ضدسرطان
• تشخیص عود بیماری پس از درمان
• ارزیابی شدت و پیشآگهی سرطان
• کمک به تصمیمگیری درمانی پزشک
در بسیاری از سرطانها، پیگیری روند تغییرات تومور مارکر در طول زمان اهمیت بیشتری از یک نتیجه منفرد دارد.
تومور مارکرهای متعددی در پزشکی استفاده میشوند که هرکدام با یک یا چند نوع سرطان ارتباط دارند. از مهمترین آنها میتوان به PSA، CA-125، CA 15-3، CA 27-29، CA19-9، CEA، AFP و B2M اشاره کرد. علاوه بر این، در برخی سرطانها مانند سرطان پستان، بررسی مارکرهای بافتی به روش IHC نقش تعیینکنندهای دارد.
برخی تومور مارکرها اختصاصی یک ارگان هستند، در حالی که برخی دیگر میتوانند در چند نوع سرطان یا حتی بیماریهای خوشخیم افزایش یابند. به همین دلیل، انتخاب نوع تومور مارکر باید بر اساس شرایط بالینی بیمار، علائم، سن، جنس و سابقه خانوادگی انجام شود.
CA19-9 | آنتیژن سرطانی دستگاه گوارش
CA19-9 بیشتر با سرطان پانکراس و مجاری صفراوی مرتبط است و معمولاً برای پایش درمان و تشخیص عود استفاده میشود، نه غربالگری عمومی.
CA-125 | تومور مارکر مهم سرطان تخمدان
CA-125 نقش کلیدی در پایش درمان سرطان تخمدان دارد، اما در شرایط غیرسرطانی مانند اندومتریوز یا قاعدگی نیز ممکن است افزایش یابد.
CA 15-3 و CA 27-29 | مارکرهای اختصاصی سرطان پستان
این مارکرها برای بررسی پاسخ به درمان و تشخیص عود سرطان پستان استفاده میشوند و ابزار غربالگری عمومی نیستند.
PSA | آنتیژن اختصاصی پروستات
PSA برای بررسی بیماریهای پروستات از جمله سرطان پروستات کاربرد دارد، اما افزایش آن همیشه به معنای سرطان نیست.
CEA | مارکر سرطانهای گوارشی
CEA بیشتر در سرطانهای روده بزرگ و معده کاربرد دارد و در افراد سیگاری ممکن است بالاتر باشد
AFP | تومور مارکر سرطان کبد
AFP در تشخیص و پیگیری سرطان کبد و برخی تومورهای بیضه کاربرد دارد و در بارداری نیز افزایش مییابد.
B2M | شاخص بدخیمیهای سیستم لنفاوی
B2M در بیماریهایی مانند لنفوم و مولتیپل میلوما کاربرد دارد و میتواند شدت بیماری را نشان دهد.
آزمایش IHC یا ایمونوهیستوشیمی در سرطان پستان روی نمونه بافت انجام میشود و مارکرهایی مانند ER، PR، HER2 و Ki-67 را بررسی میکند. این آزمایش نقش کلیدی در تعیین نوع تومور، پیشآگهی و انتخاب درمان هدفمند دارد و یکی از مهمترین ابزارهای تصمیمگیری درمانی در سرطان پستان است.

تفسیر آزمایش تومور مارکر یکی از مهمترین و در عین حال پیچیدهترین مراحل در فرآیند تشخیص و پایش سرطان است. برخلاف بسیاری از آزمایشهای روتین، نتایج تومور مارکرها عددی ساده با یک معنای مشخص نیستند و باید در بستر بالینی و تخصصی بررسی شوند.
پزشک متخصص هنگام تفسیر آزمایش تومور مارکر، تنها به بالا یا پایین بودن عدد توجه نمیکند، بلکه مجموعهای از عوامل را همزمان در نظر میگیرد؛ از جمله نوع تومور مارکر، میزان انحراف از رنج نرمال، روند تغییرات در آزمایشهای سریالی، سن و جنس بیمار، علائم بالینی، سابقه خانوادگی سرطان و نتایج تصویربرداری یا پاتولوژی.
برای مثال، افزایش تدریجی و مداوم یک تومور مارکر در چند آزمایش متوالی از نظر بالینی اهمیت بیشتری نسبت به یک افزایش ناگهانی و گذرا دارد. همچنین کاهش سطح تومور مارکر پس از درمان میتواند نشانه پاسخ مناسب به درمان باشد، اما بهتنهایی به معنای ریشهکن شدن کامل بیماری نیست.
به همین دلیل، تأکید میشود که تفسیر نتایج آزمایش تومور مارکر باید صرفاً توسط پزشک متخصص انجام شود و تفسیر شخصی میتواند باعث نگرانی بیمورد یا تأخیر در تشخیص صحیح شود.
غربالگری سرطان با هدف شناسایی بیماری در مراحل اولیه و پیش از بروز علائم انجام میشود. اگرچه آزمایش تومور مارکر در مدیریت بیماران سرطانی نقش مهمی دارد، اما در اغلب موارد ابزار غربالگری عمومی محسوب نمیشود.
علت اصلی این موضوع، محدودیتهای ذاتی تومور مارکرهاست. بسیاری از مارکرها در مراحل اولیه سرطان افزایش قابلتوجهی ندارند و از سوی دیگر، ممکن است در بیماریهای خوشخیم نیز بالا بروند. این موضوع میتواند منجر به نتایج مثبت کاذب یا منفی کاذب شود.
با این حال، در برخی گروههای پرخطر، آزمایش تومور مارکر میتواند بهعنوان ابزار کمکی در کنار روشهای استاندارد غربالگری مورد استفاده قرار گیرد. برای مثال:
• PSA در مردان با ریسک بالای سرطان پروستات
• AFP در بیماران مبتلا به سیروز یا هپاتیت مزمن
• CA-125 در زنانی با سابقه خانوادگی سرطان تخمدان
در نهایت، تصمیمگیری درباره استفاده از تومور مارکر برای غربالگری باید کاملاً شخصیسازیشده و تحت نظر پزشک انجام شود.
بیشتر آزمایشهای تومور مارکر از طریق نمونه خون انجام میشوند و معمولاً نیاز به آمادگی پیچیده ندارند، اما رعایت برخی نکات میتواند از بروز خطا در نتیجه جلوگیری کند.
پیش از انجام آزمایش تومور مارکر توصیه میشود:
• تمام داروها و مکملهای مصرفی به پزشک یا آزمایشگاه اطلاع داده شود
• از انجام فعالیتهای بدنی شدید در ۲۴ ساعت قبل از آزمایش خودداری شود
• در صورت توصیه پزشک، ناشتایی رعایت گردد
• از مصرف الکل و دخانیات پیش از آزمایش پرهیز شود
• در زنان، زمان انجام آزمایش با توجه به سیکل قاعدگی تنظیم شود (بهویژه برای CA-125)
در مورد آزمایشهای بافتی مانند Breast Cancer Tumor Marker (IHC)، شرایط آمادگی متفاوت بوده و نمونهبرداری بافتی توسط پزشک و طبق اصول پاتولوژیک انجام میشود.
تومور مارکرها خود باعث ایجاد علامت نمیشوند، اما افزایش آنها ممکن است همزمان با علائم سرطان باشد؛ علائمی مانند کاهش وزن بیدلیل، خستگی مزمن، دردهای مداوم، خونریزی غیرطبیعی یا تغییر در عملکرد اندامها.
رنج نرمال تومور مارکرها (Normal Range of Tumor Markers) یکی از مهمترین مفاهیم در تفسیر نتایج آزمایش سرطان است. بسیاری از کاربران پس از دریافت جواب آزمایش، اولین موضوعی که بررسی میکنند، مقایسه عدد درجشده با محدوده نرمال آزمایشگاه است. با این حال، درک صحیح رنج نرمال تومور مارکرها نیازمند نگاه تخصصی و بالینی است و نباید صرفاً بر اساس یک عدد قضاوت کرد.
رنج نرمال به محدودهای از مقادیر گفته میشود که در جمعیت سالم اندازهگیری شده و بهعنوان حد مرجع در آزمایشگاه گزارش میشود. هر تومور مارکر دارای یک رنج مرجع مشخص است که بر اساس روش آزمایش، کیتهای مصرفی و استانداردهای بینالمللی تعیین میشود.
نکته مهم این است که رنج نرمال تومور مارکرها میتواند بین آزمایشگاههای مختلف اندکی متفاوت باشد و همین موضوع اهمیت انجام آزمایش در آزمایشگاه های معتبر و تفسیر نتایج توسط پزشک را دوچندان میکند.
یکی از رایجترین باورهای نادرست این است که اگر عدد تومور مارکر در رنج نرمال باشد، فرد قطعاً سرطان ندارد. این تصور کاملاً اشتباه است. در بسیاری از سرطانها، بهویژه در مراحل اولیه، سطح تومور مارکر ممکن است هنوز افزایش نیافته باشد.
بنابراین:
• عدد نرمال، سرطان را بهطور قطعی رد نمیکند
• تفسیر نتیجه باید همراه با علائم بالینی و سایر بررسیها انجام شود
افزایش تومور مارکر بالاتر از رنج نرمال نیز الزاماً به معنای سرطان نیست. بسیاری از شرایط غیرسرطانی میتوانند باعث افزایش موقت یا خفیف تومور مارکر شوند، از جمله:
• التهابها و عفونتها
• بیماریهای خوشخیم
• بارداری
• تغییرات هورمونی
• مصرف برخی داروها
• بیماریهای کبدی یا کلیوی
به همین دلیل، بالا بودن تومور مارکر فقط یک هشدار آزمایشگاهی است، نه تشخیص قطعی.
در تفسیر آزمایش تومور مارکر، روند تغییرات عددی در طول زمان بسیار مهمتر از یک نتیجه منفرد است. برای مثال:
• افزایش تدریجی و مداوم نسبت به رنج نرمال میتواند اهمیت بالینی داشته باشد
• کاهش سطح مارکر پس از درمان معمولاً نشانه پاسخ مناسب به درمان است
• ثابت ماندن عدد در محدودهای نزدیک به رنج نرمال ممکن است اهمیت بالینی نداشته باشد
به همین دلیل پزشکان اغلب درخواست تکرار آزمایش در فواصل مشخص میدهند.
رنج نرمال تومور مارکرها ممکن است تحت تأثیر عواملی مانند:
• سن
• جنس
• وضعیت هورمونی
• بارداری
• بیماریهای زمینهای
قرار گیرد. برای مثال، PSA در مردان مسنتر ممکن است کمی بالاتر از جوانان باشد و CEA در افراد سیگاری بهطور طبیعی افزایش یابد.
یکی از رایجترین نگرانیهای بیماران پس از دریافت جواب آزمایش، بالا بودن تومور مارکر در آزمایش خون است. بسیاری از افراد تصور میکنند که افزایش تومور مارکر بهطور قطعی به معنای ابتلا به سرطان است، در حالی که از نظر علمی این برداشت صحیح نیست. در واقع، علت بالا رفتن تومور مارکر میتواند بسیار متنوع باشد و همیشه سرطان نیست.
درک درست دلایل افزایش تومور مارکر، نقش مهمی در کاهش اضطراب بیماران و جلوگیری از تفسیر نادرست نتایج آزمایش دارد.
یکی از مهمترین دلایل بالا رفتن تومور مارکرها، وجود بیماریهای غیرسرطانی و خوشخیم است. بسیاری از تومور مارکرها اختصاصیت صددرصدی برای سرطان ندارند و در شرایطی مانند:
• کیستها و تودههای خوشخیم
• بیماریهای التهابی
• اختلالات هورمونی
نیز ممکن است افزایش یابند. برای مثال، PSA میتواند در بزرگی خوشخیم پروستات بالا برود و CA-125 در بیماریهایی مانند اندومتریوز افزایش یابد.
فرآیندهای التهابی و عفونتها میتوانند باعث تحریک سیستم ایمنی و افزایش برخی تومور مارکرها شوند. در این شرایط، افزایش مارکر معمولاً موقتی است و پس از درمان التهاب یا عفونت به محدوده نرمال بازمیگردد.
برای مثال:
• افزایش CEA در التهابهای گوارشی
• افزایش CA19-9 در التهاب مجاری صفراوی
در این موارد، تکرار آزمایش پس از درمان اهمیت زیادی دارد.
کبد و کلیه نقش مهمی در متابولیسم و دفع مواد از بدن دارند. در بیماریهای کبدی یا نارسایی کلیه، دفع تومور مارکرها ممکن است مختل شود و سطح آنها در خون افزایش یابد، بدون آنکه سرطان وجود داشته باشد.
این موضوع بهویژه در مورد مارکرهایی مانند AFP و B2M اهمیت دارد.
مصرف داروها و مداخلات پزشکی
برخی داروها یا اقدامات پزشکی میتوانند باعث افزایش موقت تومور مارکر شوند. برای مثال:
• درمانهای هورمونی
• انجام بیوپسی یا جراحی اخیر
• برخی داروهای خاص
به همین دلیل، اطلاع پزشک از داروهای مصرفی قبل از تفسیر نتیجه آزمایش ضروری است.
در افراد سیگاری، برخی تومور مارکرها مانند CEA ممکن است بهطور طبیعی بالاتر از افراد غیرسیگاری باشند. این افزایش لزوماً نشانه سرطان نیست، اما در تفسیر نتیجه باید حتماً در نظر گرفته شود.
در برخی بیماران سرطانی، بهویژه در ابتدای درمان، ممکن است سطح تومور مارکر بهطور موقت افزایش یابد. این پدیده میتواند به دلیل تخریب سلولهای سرطانی و آزاد شدن مارکرها در خون باشد و لزوماً نشانه بدتر شدن بیماری نیست.
بالا رفتن تومور مارکر همیشه به معنای سرطان نیست و میتواند دلایل خوشخیم، التهابی، فیزیولوژیک یا دارویی داشته باشد. آنچه اهمیت دارد، تفسیر علمی، بررسی علت زمینهای و توجه به روند تغییرات مارکر در طول زمان است، نه تصمیمگیری بر اساس یک عدد آزمایش.
آزمایش تومور مارکر یکی از ابزارهای ارزشمند تشخیصی است، اما دارای محدودیتهای علمی مشخصی میباشد. آگاهی بیماران از این محدودیتها نقش مهمی در کاهش اضطراب و درک صحیح نتایج دارد.
مهمترین محدودیتهای آزمایش تومور مارکر شامل موارد زیر است:
• افزایش مارکر در بیماریهای غیرسرطانی
• طبیعی بودن سطح مارکر در برخی بیماران مبتلا به سرطان
• تفاوت پاسخ بیولوژیک افراد مختلف
• تأثیر عوامل هورمونی، دارویی و متابولیک
به همین دلیل، هیچ تومور مارکری بهتنهایی معیار تشخیص قطعی سرطان نیست و همواره باید در کنار یافتههای بالینی، تصویربرداری و بررسی پاتولوژیک استفاده شود.
برای تشخیص و ارزیابی سرطان، پزشکان از ترکیب چند روش تشخیصی استفاده میکنند که هرکدام نقش خاص خود را دارند.
سونوگرافی روشی غیرتهاجمی است که به شناسایی تودهها و تغییرات ساختاری اندامها کمک میکند، اما اطلاعاتی درباره ماهیت بیولوژیک تومور ارائه نمیدهد.
MRI و CT Scan جزئیات دقیقی از اندازه، محل و گسترش تومور نشان میدهند و در تعیین مرحله سرطان اهمیت زیادی دارند، اما هزینه بالاتر و محدودیتهای خاص خود را دارند.
در مقابل، آزمایش تومور مارکر:
• ساده و کمتهاجمی است
• برای پایش درمان و تشخیص عود بسیار کاربردی است
• اطلاعات مستقیمی درباره فعالیت تومور ارائه میدهد
در عمل، ترکیب آزمایش تومور مارکر با تصویربرداری و پاتولوژی دقیقترین رویکرد تشخیصی محسوب میشود.
آزمایش تومور مارکر برای همه افراد جامعه بهصورت روتین توصیه نمیشود، اما در برخی گروهها میتواند نقش بسیار مهمی در تشخیص زودهنگام، پایش درمان و پیشگیری از عود سرطان داشته باشد. تشخیص اینکه چه افرادی کاندیدای مناسب انجام این آزمایش هستند، نیازمند درک صحیح از کاربردهای واقعی تومور مارکرهاست.
در ادامه، گروههایی که بیشترین سود را از انجام آزمایش تومور مارکر در خون یا بافت میبرند، معرفی میشوند.
افراد دارای علائم مشکوک به سرطان
افرادی که با علائم غیرطبیعی و پایدار مراجعه میکنند، ممکن است نیاز به بررسی تومور مارکر داشته باشند. این علائم میتوانند شامل کاهش وزن بیدلیل، خستگی مزمن، دردهای مداوم، خونریزیهای غیرعادی، تغییر در عادات دفع یا وجود تودههای مشکوک باشند.
در این شرایط، آزمایش تومور مارکر بهعنوان ابزار کمکی در کنار معاینه بالینی، تصویربرداری و آزمایشهای تکمیلی درخواست میشود و هرگز جایگزین روشهای تشخیصی اصلی نیست.
افراد با سابقه خانوادگی سرطان
افرادی که در بستگان درجه یک خود سابقه ابتلا به سرطان دارند، بهویژه سرطانهایی مانند سرطان پستان، تخمدان، پروستات، روده بزرگ یا پانکراس، در گروه پرخطر قرار میگیرند. در این افراد، پزشک ممکن است انجام برخی تومور مارکرها را بهصورت هدفمند توصیه کند.
برای مثال:
• بررسی PSA در مردان با سابقه خانوادگی سرطان پروستات
• بررسی CA-125 در زنان با ریسک بالای سرطان تخمدان
• بررسی AFP در افراد با بیماریهای مزمن کبدی
در این گروه، آزمایش تومور مارکر نقش پیشگیرانه مستقیم ندارد اما میتواند به تشخیص زودهنگام کمک کند.
بیماران مبتلا به سرطان (در زمان تشخیص)
در بیمارانی که سرطان آنها تشخیص داده شده است، اندازهگیری تومور مارکر در ابتدای مسیر درمان اهمیت زیادی دارد. این کار باعث میشود:
• سطح پایه (Baseline) مارکر مشخص شود
• امکان مقایسه نتایج در طول درمان فراهم گردد
• پیشآگهی بیماری بهتر ارزیابی شود
در این مرحله، آزمایش تومور مارکر بخشی از ارزیابی اولیه بیمار سرطانی محسوب میشود.
بیماران در حال درمان سرطان
یکی از مهمترین کاربردهای آزمایش تومور مارکر، پایش پاسخ به درمان است. در بیمارانی که تحت شیمیدرمانی، رادیوتراپی یا درمانهای هدفمند قرار دارند، کاهش سطح تومور مارکر میتواند نشاندهنده پاسخ مناسب به درمان باشد.
در مقابل، ثابت ماندن یا افزایش سطح مارکر ممکن است نیاز به بازنگری در برنامه درمانی را مطرح کند. البته این نتایج همواره باید در کنار وضعیت بالینی بیمار تفسیر شوند.
بیمارانی که درمان سرطان را به پایان رساندهاند
پس از اتمام درمان، یکی از نگرانیهای اصلی بیماران و پزشکان، عود سرطان است. در این مرحله، آزمایش تومور مارکر میتواند نقش مهمی در پیگیریهای دورهای ایفا کند.
افزایش تدریجی و پیشرونده تومور مارکر در آزمایشهای سریالی ممکن است اولین نشانه عود بیماری باشد، حتی پیش از بروز علائم یا تغییرات واضح در تصویربرداری.
افراد مبتلا به بیماریهای زمینهای خاص
برخی بیماریهای غیرسرطانی، ریسک ابتلا به سرطان را افزایش میدهند. در این افراد، پزشک ممکن است انجام تومور مارکر را در فواصل مشخص توصیه کند، از جمله:
• بیماریهای مزمن کبدی (برای AFP)
• بیماریهای التهابی روده (برای CEA)
• برخی اختلالات هورمونی یا ژنتیکی
در این موارد، هدف اصلی پایش و تشخیص زودهنگام تغییرات مشکوک است.
زنان مشکوک یا مبتلا به سرطان پستان (آزمایش IHC)
در زنانی که به سرطان پستان مبتلا هستند یا توده مشکوک دارند، انجام Breast Cancer Tumor Marker (IHC) روی نمونه بافتی اهمیت حیاتی دارد. این آزمایش تعیین میکند که آیا تومور به درمانهای هورمونی یا هدفمند پاسخ میدهد یا خیر.
بررسی مارکرهایی مانند ER، PR، HER2 و Ki-67 مسیر درمان را مشخص میکند و انجام آن برای تمام بیماران مبتلا به سرطان پستان توصیه میشود.
افراد سالم بدون علائم، بدون سابقه خانوادگی و بدون عوامل خطر شناختهشده، معمولاً نیازی به انجام روتین آزمایش تومور مارکر ندارند. انجام بیدلیل این آزمایشها میتواند منجر به اضطراب، نتایج مثبت کاذب و بررسیهای غیرضروری شود.
خیر. بالا بودن تومور مارکر همیشه به معنای سرطان نیست. بسیاری از بیماریهای خوشخیم، التهابها، عفونتها، بارداری یا حتی مصرف برخی داروها میتوانند باعث افزایش تومور مارکر شوند. به همین دلیل، علت بالا رفتن تومور مارکر باید حتماً توسط پزشک بررسی شود.
خیر. طبیعی بودن تومور مارکر بهطور قطعی وجود سرطان را رد نمیکند. برخی سرطانها، بهویژه در مراحل اولیه، ممکن است هنوز باعث افزایش تومور مارکر نشوند. به همین دلیل، عدد نرمال تومور مارکر بهتنهایی معیار سلامت کامل نیست.
این آزمایش بیشتر برای افرادی با علائم مشکوک، سابقه خانوادگی سرطان، بیماران در حال درمان سرطان یا افرادی که درمان را به پایان رساندهاند توصیه میشود. انجام روتین آزمایش تومور مارکر برای افراد سالم معمولاً توصیه نمیشود.
در اغلب موارد خیر. آزمایش تومور مارکر ابزار غربالگری عمومی نیست، اما در برخی افراد پرخطر میتواند بهعنوان روش کمکی در کنار غربالگریهای استاندارد استفاده شود.
بیشتر آزمایشهای تومور مارکر نیاز به ناشتایی ندارند، اما در برخی موارد پزشک یا آزمایشگاه ممکن است ناشتایی یا رعایت شرایط خاصی را توصیه کند. بهتر است قبل از انجام آزمایش، دستورالعمل آزمایشگاه را رعایت کنید.
فاصله تکرار آزمایش تومور مارکر به نوع سرطان، مرحله بیماری و نظر پزشک بستگی دارد. در بسیاری از موارد، بررسی روند تغییرات مارکر در طول زمان اهمیت بیشتری از یک نتیجه منفرد دارد.
استرس بهطور مستقیم باعث افزایش تومور مارکر نمیشود، اما میتواند برخی تغییرات فیزیولوژیک ایجاد کند که بهطور غیرمستقیم روی نتایج آزمایش تأثیر بگذارد.
بله. برخی داروها، درمانهای هورمونی یا اقدامات پزشکی مانند جراحی و بیوپسی میتوانند باعث تغییر موقت سطح تومور مارکر شوند. به همین دلیل اطلاع پزشک از داروهای مصرفی اهمیت زیادی دارد.
خیر. آزمایش تومور مارکر معمولاً فقط شامل نمونهگیری خون است و درد آن مشابه سایر آزمایشهای خون بوده و بسیار خفیف و کوتاهمدت است.
خیر. آزمایش تومور مارکر جایگزین روشهای تصویربرداری مانند سونوگرافی، MRI یا CT Scan نیست و فقط نقش مکمل دارد.
اگر پزشک برای شما آزمایش تومور مارکر یا تستهای تخصصی سرطان درخواست کرده است، انجام آن در یک مرکز معتبر اهمیت حیاتی دارد.
آزمایشگاه پاتوبیولوژی دکتر دانشبد در شیراز با بهرهگیری از تجهیزات پیشرفته، کنترل کیفی دقیق و تیم متخصص، آماده ارائه خدمات تشخیصی مطمئن به شماست.
📞 برای دریافت اطلاعات بیشتر و انجام آزمایش، با ما تماس بگیرید یا به آزمایشگاه مراجعه کنید.